علی کوچولوی من

فرشته کوچولوی من امروز درست سه هفته است که زمینی شدی و با اومدنت دنیامونو عوض کردی. اولین عکسی که از روی ماهت گرفته شده این عکسه که مامانجون گوشیشو داده به یکی از پرستارا تا توی اولین دقایق زندگیت از تو بگیرن  وقتی آوردنمون توی بخش، مامان جون و عمه فرزانه و مامان مهناز اومدن دیدنمون و ازمون عکس گرفتن تا به بابایی نشون بدن. عمه فرزانه و بابا دو تا سبد گل خیلی خوشگل برامون آوردن. بعد از اون خاله فرناز اومد پیشمون موند. کلی عکس خوشکل هم ازت گرفت  فردای روز تولدت یعنی یکشنبه ظهر اومدیم خونه مامان جون. توی هفته اول بیشتر درگیر زردی گرفتنت بودیم و به خاطر اینکه درجه زردیت خیلی بالا نبود، بابایی دستگاه گرفت...

صبح روز جمعه دوم مردادماه که از خواب بیدار شدیم، محمد از کمردرد شدید نمی­تونست از جاش بلند بشه تا حدی که به مامان مهناز اینا زنگ زدیم که بیان و با محمد بریم بیمارستان. رفتیم و دکتر به محمد یه آمپول شل کننده عضلات داد و برگشتیم خونه. خیلی روز پراسترسی داشتم و هر آن آماده گریه بودم. اینکه نمی­تونستم پیش ­بینی کنم که فردا تو بیمارستان چه اتفاقی می افته، اینکه آیا می­تونم به صورت طبیعی پاره تنمو به دنیا بیارم یا نه، اینکه زایمان با آمپول فشار چقدر می­تونه دردناک تر از حالت معمول باشه و هزار تا سوال بی­ جواب دیگه مغزمو کاملا درگیر کرده بود. از طرفی توی ساعات باقیمانده تا شنبه سوم مرداد هنوز هم امید داشتم که دردهای طبیعی ...

سلام پسر گل و صبورم مامانی گلم تو این یک ماهی که گذشت هر روز و هر ساعت منتظر بودم تا دنیا بیای... تمامی وسایلتو آماده کرده بودم و آماده ی آماده بودم. اصلا باورم نمی شد که 9 ماهم تموم بشه و تو هنوز نیومده باشی.  قربون صبر و متانتت مامانی... خیلی خوب کردی که موندی و رشد کردی. امروز به حساب آخرین سونوگرافی که رفتم 40 هفته و یک روزمه و هیچ علامتی از درد زایمان ندارم.  دو هفته پیش با بابایی رفتیم سونوگرافی تا آخرین تغییراتت رو با دستگاه قوی تر ببینیم و جواب سونو رو برای روز زایمان ببریم بیمارستان. توی هفته 38 ام تو 3 کیلو و 200 گرم وزن داشتی که کلی منو ذوقوندی با وزن خوبت ولی متاسفانه دکتر سونوگرافی گفت آب دورت کم شده و بهتره...